విజయ్ దేవరకొండకు ఒక ప్రత్యేకమైన పరిస్థితి ఎదురవుతోంది. ఆసక్తికరమైన దర్శకుడు, హీరో కలయికలో సినిమా ప్రకటించినప్పుడు అభిమానుల్లో భారీ అంచనాలు ఏర్పడతాయి. ట్రైలర్లు చూసి ఆయనకు మరోసారి మంచి హిట్ వస్తుందని ప్రేక్షకులు ఆశిస్తారు. కానీ సినిమా విడుదలైన తర్వాత ఆ అంచనాలను అందుకోలేకపోతోంది. ‘లైగర్’, ‘ఫ్యామిలీ స్టార్’, ‘కింగ్డమ్’ సినిమాల తర్వాత ఇప్పుడు ‘రణబాలి’ విషయంలోనూ ఇదే పరిస్థితి కనిపిస్తోంది.
1876–78 మధ్య జరిగిన మహా మద్రాస్ కరువు నేపథ్యంలో ఈ సినిమా తెరకెక్కింది. రాయలసీమకు చెందిన సింగనమల బొబ్బిలి రణబాలి అనే వీరుడిగా విజయ్ దేవరకొండ నటించారు. బ్రిటిష్ పాలకుల అణచివేత నుంచి తన ప్రజలను కాపాడేందుకు పోరాడే యోధుడిగా ఆయన కనిపిస్తారు. జయమ్మ పాత్రలో రష్మిక మందన్న నటించగా, బ్రిటిష్ అధికారిగా సర్ థియోడర్ హెక్టర్ పాత్రలో ఆర్నాల్డ్ వోస్లూ కనిపించారు. భద్రమల్లన్నకు సంబంధించిన జానపద కథలను కూడా ఇందులో మేళవించారు.
సినిమా ప్రారంభంలో బుర్రకథ ద్వారా రణబాలి జన్మవృత్తాంతాన్ని పరిచయం చేయడంతో కథపై ఆసక్తి కలుగుతుంది. అయితే ఆ ఉత్సాహం ఎక్కువసేపు నిలవదు. మొదటి 15–20 నిమిషాలకే కథనం నెమ్మదిస్తుంది. ప్రజల కష్టాలు, బ్రిటిష్ వారి అణచివేత, ప్రతీకారం వంటి అంశాలు పదేపదే చూపించడంతో కథ ముందుకు సాగడం లేదనే భావన కలుగుతుంది. ఇంటర్వెల్ సమయంలో, ఆ తర్వాత కొన్ని సన్నివేశాల్లో సినిమా తన సామర్థ్యాన్ని చూపించినప్పటికీ, ఆ వేగం మళ్లీ తగ్గిపోతుంది.
సినిమాలో ప్రధాన సమస్య కథనం నడిచే తీరు. హీరో పరిచయ పోరాట సన్నివేశం సహా కొన్ని సన్నివేశాలు ప్రేక్షకుల్లో ఉత్కంఠను పెంచుతాయి. కానీ ఆశించిన స్థాయిలో ముగింపు ఇవ్వకుండానే ముగిసిపోతాయి. ఒక సన్నివేశం నుంచి వచ్చే ఉత్సాహాన్ని ప్రేక్షకులు ఆస్వాదించేలోపే మరో సన్నివేశం మొదలవుతుంది. మరోవైపు, ప్రతి సందర్భంలోనూ మితిమీరిన భావోద్వేగాలను చూపించే ప్రయత్నం అలసట కలిగిస్తుంది. యాక్షన్, భావోద్వేగాలు, ప్రశాంతమైన సన్నివేశాల మధ్య సరైన సమతుల్యత కనిపించదు.
జయమ్మకు, రణబాలి చేతిలో ప్రాణాలు కోల్పోయిన వ్యక్తి భార్యకు సంబంధించిన భావోద్వేగ సన్నివేశం కథలో కీలక మలుపుగా నిలవాల్సింది. తన చర్యల వల్ల కలిగిన పరిణామాలను రణబాలి అర్థం చేసుకునేలా, అతని పోరాట విధానాన్ని ప్రభావితం చేసేలా ఆ సన్నివేశం ఉండాలి. కానీ అది సాధారణమైన డ్రామాలా మిగిలిపోతుంది. ప్రేక్షకులను కదిలించాల్సిన సందర్భంలోనూ బలమైన భావోద్వేగ ప్రభావం కనిపించదు. సినిమాలోని మలుపులు కూడా చాలావరకు ముందుగానే ఊహించగలిగేలా ఉన్నాయి.
విజయ్ దేవరకొండ తన పాత్ర కోసం శారీరకంగా ఎంతో కష్టపడ్డారు. ఆయన రూపాంతరం, హావభావాలు, పాత్ర పట్ల నిబద్ధత కనిపిస్తాయి. కానీ మంచి నటనకు బలమైన పాత్ర కూడా అవసరం. రణబాలి పోరాడటం, కష్టాలు ఎదుర్కోవడం, తన ప్రజలను కాపాడటం చూస్తాం. అయితే అతని అంతర్గత సంఘర్షణలు, వ్యక్తిత్వంలో వచ్చే మార్పులు మాత్రం పూర్తిస్థాయిలో కనిపించవు. అతని వీరత్వం తీసుకునే నిర్ణయాల కంటే శారీరక బలం, దైవ ఆశీస్సులపై ఎక్కువగా ఆధారపడినట్లు అనిపిస్తుంది.
రష్మిక మందన్న జయమ్మ పాత్రకు ఆప్యాయతను, హాస్యాన్ని జోడించారు. విజయ్తో ఆమె కెమిస్ట్రీ సినిమాలో ఆకట్టుకునే అంశాల్లో ఒకటి. ఈశ్వరి రావు సహా ఇతర నటీనటులు తమ వంతు ప్రయత్నం చేశారు. అయితే పాత్రల రచనలో ఉన్న బలహీనత కారణంగా వారి నటనకు తగిన ప్రాధాన్యం దక్కలేదు. సినిమా భారీగా కనిపించాలనే ప్రయత్నంలో పాత్రలు సహజంగా అనిపించేలా తీర్చిదిద్దడంలో దర్శకుడు కొంత వెనుకబడ్డారు.
కొన్ని సన్నివేశాలు ఇతర సినిమాలను గుర్తు చేస్తాయి. కాలం నాటి యాక్షన్ నేపథ్యం ‘కెప్టెన్ మిల్లర్’ను, జానపద కథలు, అసాధారణ హీరోయిజం ‘కాంతార’, ‘తంగలాన్’ చిత్రాలను గుర్తుకు తెస్తాయి. కొన్ని సందర్భాల్లో రజనీకాంత్ ‘బాబా’ ఛాయలు కూడా కనిపిస్తాయి. ఇతర సినిమాల ప్రభావం ఉండటం తప్పు కాకపోయినా, ఒక చిత్రానికి తనదైన ప్రత్యేకత అవసరం. ‘రణబాలి’లో చారిత్రక అంశాలు, పురాణ–జానపద కథనాలు పూర్తిస్థాయిలో కలిసిపోలేదు. సినిమా ముగిసినట్టుగా అనిపించిన దాదాపు 30 నిమిషాల తర్వాత జానపద నేపథ్యంతో కూడిన క్లైమాక్స్ రావడం సహజమైన ముగింపులా కాకుండా, పురాణ అంశాలతో భారీ దృశ్యాలను చూపించాలనే ప్రయత్నంలా అనిపిస్తుంది.
అజయ్–అతుల్ సంగీతం కూడా ఆశించిన ప్రభావాన్ని చూపలేకపోయింది. భారీ యాక్షన్ సన్నివేశాలను, భావోద్వేగ ఘట్టాలను మరింత బలంగా నిలబెట్టాల్సిన సంగీతం చాలా సందర్భాల్లో అవసరమైన స్థాయిలో ఆకట్టుకోలేదు.
చరిత్రలో పెద్దగా ప్రాచుర్యం పొందని ఒక అధ్యాయాన్ని భారీ స్థాయిలో తెరపైకి తీసుకొచ్చినందుకు దర్శకుడు రాహుల్ సంకృత్యన్ను అభినందించాలి. మంచి ఆలోచన, నిబద్ధతతో చేసిన నటన, అద్భుతమైన విజువల్స్ ఉన్నప్పటికీ, పదేపదే వచ్చే సన్నివేశాలు, బలహీనమైన పాత్రలు, ముందే ఊహించగలిగే మలుపులు, మితిమీరిన మెలోడ్రామా, అసమతుల్యమైన సంగీతం కారణంగా సినిమా ఆశించిన స్థాయికి చేరుకోలేకపోయింది.
