దక్షిణ భారత సినీ సంగీత చరిత్రలో ఎస్. జానకి ఒక గాయని మాత్రమే కాదు… పాత్రలకు ప్రాణం పోసిన గాత్రనటి. ఆమె పాడిన పాటలు వినిపించడమే కాదు, తెరపై కనిపించే కథానాయిక భావోద్వేగాలను ప్రేక్షకుడు అనుభూతి చెందేలా చేసేవి. అందుకే తమిళ ప్రజలు ఆమెను ప్రేమగా ‘ఇసై అరసి’ (సంగీత రాణి) అని పిలిచారు.
జానకి గాత్రంలోని గొప్ప ప్రత్యేకత ఏమిటంటే… అది గ్రామీణ మహిళల సహజ స్వరాన్ని అచ్చం ప్రతిబింబించేది. పల్లెటూరి యువతి అమాయకత్వం, సిగ్గు, అల్లరి, బాధ, ప్రేమ, ఆవేదన – ఏ భావమైనా ఆమె గాత్రంలో సహజంగా వినిపించేది. అందుకే దర్శకులు, సంగీత దర్శకులు గ్రామీణ నేపథ్యంలోని కథానాయికలకు జానకి స్వరాన్నే ఎక్కువగా కోరుకునేవారు.
ఆమె పాటల్లో కృత్రిమత ఉండేది కాదు. మాటల ఉచ్చారణ, స్థానిక భాషా యాస, భావ వ్యక్తీకరణ అన్నీ పాత్రకు తగ్గట్టే ఉండేవి. పాట వినిపిస్తే అది గాయని పాడినట్టుగా కాకుండా, తెరపై ఉన్న పాత్రే పాడుతున్నట్టుగా అనిపించేది.
ఇళయరాజా, ఎం.ఎస్. విశ్వనాథన్, కె.వి. మహదేవన్, చక్రవర్తి, రాజ్-కోటి వంటి ప్రముఖ సంగీత దర్శకులతో కలిసి జానకి ఎన్నో చిరస్మరణీయ గీతాలను ఆలపించారు. ముఖ్యంగా గ్రామీణ కథా చిత్రాల్లో ఆమె స్వరం కథానాయికకు ఒక ప్రత్యేక గుర్తింపుగా మారింది.
జానకి కేవలం మధురమైన గాత్రంతోనే కాదు, భావాలను స్వరంలో ఒలికించే అసాధారణ ప్రతిభతో తరతరాల శ్రోతలను ఆకట్టుకున్నారు. విషాదం, ప్రేమ, భక్తి, జానపదం, ఉల్లాసం… ఏ రకమైన పాట అయినా తనదైన శైలిలో జీవం పోశారు.
ఆరు దశాబ్దాలకు పైగా సాగిన ఆమె సంగీత ప్రస్థానంలో వేలాది పాటలు పాడి, దక్షిణ భారత సినీ సంగీత ప్రపంచంలో చెరగని ముద్ర వేశారు. ముఖ్యంగా గ్రామీణ మహిళా పాత్రలకు ఆమె అందించిన గాత్రం నేటికీ ఒక ప్రమాణంగా నిలిచింది.
ఎస్. జానకి ఇక మన మధ్య లేకపోయినా… ఆమె స్వరంలో జీవించిన ఆ గ్రామీణ కథానాయికలు, ఆమె ఆలపించిన మధుర గీతాలు సంగీతాభిమానుల హృదయాల్లో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతాయి.