పుట్టింది ఆంధ్రప్రదేశ్లోని గుంటూరు జిల్లా పల్లపట్ల గ్రామంలో. కానీ కేరళ ప్రజల హృదయాల్లో మాత్రం ఆమె “మన జానకియమ్మ”గా శాశ్వత స్థానం సంపాదించారు. మలయాళ భాష ఆమె మాతృభాష కాకపోయినా, ఆ భాషలోని ఉచ్చారణ, భావవ్యక్తీకరణను అంత అద్భుతంగా అలవర్చుకున్నారు కాబట్టి, ఆమె పాటలు విన్నవారికి ఆమె తెలుగు అమ్మాయి అన్న విషయం కూడా గుర్తుకు రాదు.
1957లో తొలి మలయాళ గీతాన్ని ఆలపించిన జానకి, ఆ తర్వాత దశాబ్దాల పాటు కేరళ సినీ సంగీత ప్రపంచంలో అగ్రగాయనిగా వెలుగొందారు. ముఖ్యంగా 1970, 1980 దశకాల్లో దాదాపు ప్రతి ప్రముఖ సంగీత దర్శకుడి తొలి ఎంపికగా నిలిచారు. ఎం.ఎస్. బాబురాజ్, వి. దక్షిణామూర్తి, శ్యామ్, సలీల్ చౌధురి వంటి దిగ్గజాల స్వరాలకు ఆమె గాత్రం చిరస్థాయిని తీసుకొచ్చింది.
జానకి గాత్రంలో జోలపాటల మాధుర్యం, ప్రేమగీతాల సున్నితత్వం, విషాద గీతాల ఆవేదన, జానపద గీతాల సహజత్వం సమానంగా ప్రతిఫలించేవి. అందుకే ఆమె స్వరం కేరళ ప్రజల జీవితంలో ఒక భావోద్వేగ జ్ఞాపకంగా మారింది.
మలయాళ భాషపై ఆమెకు ఉన్న గౌరవం విశేషం. ప్రతి పదాన్ని సరైన యాసతో పలకడానికి ఎంతో శ్రమించేవారు. పాట రికార్డింగ్కు ముందు రచయితలు, సంగీత దర్శకులతో పలుమార్లు చర్చించి, పదాల అర్థం, భావాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్న తర్వాతే మైక్ ముందు నిలిచేవారు. అదే ఆమె పాటలకు సహజత్వాన్ని తెచ్చిపెట్టింది.
కేరళలో ఆమెకు లభించిన ఆదరణకు గుర్తింపుగా అనేక రాష్ట్ర పురస్కారాలు దక్కాయి. తరాలు మారినా, జానకి ఆలపించిన మలయాళ గీతాలు ఇప్పటికీ రేడియోల్లో, సంగీత వేదికలపై, కుటుంబ వేడుకల్లో మార్మోగుతూనే ఉన్నాయి.
అందుకే కేరళ ప్రజలు ఆమెను “కేరళలో జన్మించకపోయినా, కేరళ ఆత్మకు స్వరమైన గాయని”గా ప్రేమతో గుర్తుంచుకుంటారు. ఆమె భౌతికంగా దూరమైనా, ఆమె స్వరం మాత్రం కేరళ ప్రజల హృదయాల్లో ఎప్పటికీ చిరంజీవిగా నిలిచిపోతుంది.